HW406 - ล็อกเกอร์ของพร
posted on 27 Jul 2009 15:50 by subconscious
พอดีช่วงนี้ไม่ว่างซักเท่าไหร่ 
กว่าจะมาอัพก็เกือบชาตินึงแฮะ
-------------------------------------------------------------------------------------
เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคมเป็นวันที่ฉันได้กุฏแจดอกหนึ่งมา เขาบอกเอาไว้สำหรับไขล็อกเกอร์ของตัวเอง
ฉันย้อนความคิดในสมัย ม.ต้น ที่โรงเรียนนั้นไม่มีล็อกเกอร์ให้นักเรียนจึงเรียกได้ว่านี่เป็นครั้งแรกที่ได้ล็อกเกอร์หรือห้องขนาดเล็กแบบส่วนตัวโดยแท้ ฉันไม่เคยมีห้องส่วนตัวเพราะนอนรวมกับพี่สามคน
ฉันได้ยินมาว่าควรเอาของสำคัญไป แต่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกว่าของสำคัญที่ตัวมีคืออะไรเพราะปกติจะแบกใว้ในกระเป๋าเสมอ ที่สำคัญคือฉันยังไม่ได้ข่าวว่าจะมีการค้างโรงเรียนเลย ถ้าหากค้างคงต้องขนไปหลายอย่างจนแทบล้นตู้แน่ๆ และถ้าของเต็มตู้แมลงจะอาศัยในตู้ฉันได้ยังไง
หรือว่าจะใส่ของที่ไม่ค่อยสำคัญไว้ในล็อกเกอร์ดี
วันที่ฉันยืนอยู่นี้คือวันที่ 11 พฤษภาคม ในช่วงเช้าคือช่วงเวลาที่เอาของมาใส่ในล็อกเกอร์ของตนเอง
และแล้วการจัดวางของในล็อกเกอร์ก็เริ่มขึ้น
แปะไว้ตรงนี้แหล่ะ จะได้ไม่เสียเวลาดูในตู้
ขวดใส - ฝาเจาะรูไว้ เวลามีแมลงหลงมาจะได้ใส่ในขวดแล้วเอาไปปล่อยข้างนอกหรือกรณีอื่นๆ
โน้ต - โน้ตเพลงน่ะ แต่งไว้เยอะพอสมควร ส่วนโน้ตจดรายการอยู่ในกระเป๋า
หนังสือเรียน - ใส่ในนี้บ้าง จะได้ไม่หนักกระเป๋า
รูปวาด - เป็นความลับ
กล่องดำ - ไว้เก็บของส่วนตัวที่ผู้อื่นไม่ควรแตะต้อง
ผ้า (ไว้ซ่อนของ) - ซ่อนอะไรน่ะเหรอ ไม่บอก
ตอนนี้สิ่งที่น่าหวาดเสียวคือกุฏแจ หากหายไปมันอาจเป็นล็อกเกอร์ปิดตายไปตลอดโรงเรียนจะพินาศ จะกลื่นกุฏแจแบบการ์ตูนก็คงไม่ได้ คงต้องเก็บไว้ในกระเป๋าเงิน แต่หากทำกระเป๋าเงินหาย ล็อกเกอร์ก็ต้องปิดตายอยู่ดี จะใส่กระเป๋าใหญ่ เดี๋ยวหาไม่เจอเพราะของเยอะ
ใช่แล้ว!!!! ใส่ในล็อกเกอร์ไง!!!!
............หลังจากที่รู้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป พรก็ลงไปที่ห้องธุรการด้วยสีหน้าเครียดเพื่อให้ไปเปิดล็อกเกอร์ที่ปิดตายกุณแจไว้
-----------------------------------------------------------------
สรุป
- รู้สึกยินดีที่มีล็อกเกอร์ แต่ไม่ค่อยมีของให้ใส่
- เอาของใส่ไว้ในล็อกเกอร์ซึ่งไม่ค่อยมีอะไรมากนัก
- กลุ้มใจเรื่อกุฏแจ
- รู้สึกฉลาดที่เก็บกุฏแจไว้ในล็อกเกอร์
- และพึ่งรู้ว่าตัวเองหัวกระบือ เลยไปห้องธุรการเพื่อเอากุณแจตัวเองกลับคืนมา
--------------------------------------------------------------------
เรื่องอาจจะสั้นไปหน่อยนะ พอดีงานเยอะ แหะๆ